Historia i założenia wielojęzyczności bardzo przypominają moje podejście. Ja też mówiłam do mojego syna od poczęcia tylko w języku obcym (w moim przypadku był to francuski), mimo że miało to miejsce w Polsce i to ponad 20 lat temu! Też były protesty rodziny, dziwne komentarze znajomych. Ale dzięki temu mój syn, który podobnie jak dzieci autorki nie mieszka od wielu lat w Polsce, posługuje się piękną polszczyzną, zna naszą historię i literaturę, również nie ma żadnego obcego akcentu. Do tego posługuje się jeszcze czterema innymi językami. Wspaniała sprawa, dobrze, że jest nas więcej otwartych na wyzwania, że inwestujemy wiele naszego czasu w nasze dzieci, w ich rozwój. Polecam!